تبلیغات
سلام بر بهشتیان

سلام بر بهشتیان
قالب وبلاگ
لینک های مفید

 

داستان قرآن على علیه السلام‏

 

در كتاب هاى تاریخى و حدیثى آمده است كه على (ع) قرآن را جمع‏ آورى و نگهدارى نمود و ثابت شده كه آن حضرت جزء نویسندگان وحى بلكه بزرگترین آن ها بوده است.ابن ابى الحدید مى‏ گوید: همه اتفاق نظر دارند كه على قرآن را در زمان رسول الله (ص) حفظ مى‏ كرد و غیر از او كسى این كار را انجام نمى‏ داد. و نخستین كسى بود كه قرآن را جمع‏ آورى نمود.


از سلیم بن قیس نقل شده: كه بعد از وفات پیامبر اكرم (ص) على (ع) در خانه پیامبر بود و به قرآن روى آورد و از خانه خارج نشد تا آن را گردآورى و تألیف نمود. از عبد خیر نقل شده كه گفت: زمان وفات پیامبر اسلام (ص) على (ع) حس كرد، مردم فال هاى بدى مى‏ زنند. از همین رو قسم یاد كرد كه عبایش را از دوشش بر ندارد تا این كه قرآن را جمع‏ آورى نماید.

لذا سه روز در خانه نشست و همه قرآن را گردآورى نمود. و آن نخستین قرآنى بود كه از سینه آن حضرت، به روى كاغذ آمد.

و با توجه به این كه على (ع) همیشه با پیامبر (ص) بود و از نزدیكان او هم بشمار مى ‏رفت طبیعى است كه جمع‏ آورى قرآن توسط او، بمراتب بهتر از دیگران باشد.

و خود او در نهج البلاغه مى‏ فرماید:

من مثل بچه شتر كه همیشه دنبال مادرش مى ‏رود و همراه اوست، همراه پیامبر (ص) بودم و هر روز یكى از فضائل را به من مى ‏آموخت. رسول اكرم (ص) سالى یك بار در غار حراء درنگ مى‏ فرمود. من او را مشاهده مى ‏كردم و غیر من او را نمى‏ دید.

در آن زمان خانه‏ اى در اسلام وجود نداشت جز خانه رسول اللّه (ص) كه رسول خدا و خدیجه در آن بسر مى ‏برد و من نفر سوم در آن خانه بودم. نور وحى و رسالت را مى‏ نگریستم و بوى دل آویز نبوت را استشمام مى‏ كردم.

روزى به هنگام نزول وحى، ناله شیطان را شنیدم به حضرت گفتم:این صداى چیست؟پیامبر گرامى (ص) فرمود: این شیطان است كه از عبادتش مأیوس شده است.و آنچه را كه من مى ‏شنوم و مى ‏بینم تو هم مى ‏شنوى و مى ‏بینى ولى تو پیامبر نیستى بلكه وزیرى و عاقبت تو خیر است.از سلیمان اعمش نقل شده که گفته است: على (ع) فرمود: هیچ آیه ‏اى نازل نشد، مگر اینكه من دانستم درباره چه چیزى و كجا و راجع به چه كسى، نازل شده است. و خداى من به من قلبى متفكر و زبانى گویا و بدون لكنت عطا فرموده است. در جایی علی علیه السلام فرموده است:

در مورد كتاب خدا (قرآن) از من سؤال كنید چه اینكه هیچ آیه ‏اى از آن نیست، جز اینكه مى ‏دانم در شب نازل شده یا در روز، در پستى و بلندى نازل شده یا در دشت و زمین هموار.

از آنجائى كه امام على (ع)، اطلاعات كافى درباره همه آیات قرآن و شأن نزول آن ها داشته آن طورى كه از روایت گذشته بر مى ‏آید، آن را طبق دستور پیامبر گرامى اسلام (ص) و با ترتیب نزول آیات برشته تحریر درآورده و در قرآنش، تأویل و تفسیر آیات را بگونه ‏اى كه پیامبر (ص) به او آموخته بود نگاشته است، لذا قرآن آن حضرت‏ كامل ترین قرآن ها بود. بخاطر اینكه تفسیر و تأویل و شأن نزول آیات هم در آن وجود داشت و تألیف آن هم به ترتیب زمان نزول آن ها صورت گرفته بود. مرحوم شیخ مفید درباره قرآن على (ع) مى‏ گوید: على (ع) آیات مكى  را قبل از آیات مدنى و منسوخ را جلوتر از ناسخ آورده و هر چیزى را در جایگاه خودش نهاده است ابن جزى كلبى مى‏ گوید: اگر قرآن على (ع) بدست آید، علوم زیادى در آن وجود دارد. سیوطى درباره مختلف بودن ترتیب سوره ‏هاى قرآن در قرآن هاى پیشینیان مى ‏گوید:

بعضى از نویسندگان، قرآن را به ترتیب زمان نزول تدوین و تنظیم كرده بودند مثل قرآن على بن أبی طالب (ع) كه اولش سوره اقرأ، سپس سوره نون و بعد مزمل و پشت سر آن سوره تكویر و بدین ترتیب تا آخر قرآن سوره‏ هاى مكى مقدم بر سوره‏هاى مدنى بودند .

حالا سؤال مى ‏شود آیادر قرآن على (ع) آیاتى وجود داشت كه در قرآن هاى دیگر نبود؟ مسلم نه، بلكه همان تأویل، تفسیر و شأن نزول آیات است كه در قرآن ایشان بوده و این همان چیزى است كه خود امام بطور صریح در نهج البلاغه به آن اشاره كرده است:

و لقد جئتهم بالكتاب مشتملا على التنزیل و التأویل.                       

یعنى من قرآنى را نوشتم كه مشتمل بر تفسیر و تأویل و شأن نزول آیات است و به همین معنى نظر دارند روایاتى كه با صراحت مى ‏گویند: نام بعضى از منافقین قریش در قرآن على (ع) موجود بود و ذكر این نامها، بیان شأن نزول و تأویل آیات محسوب مى ‏شود.

و از آن جا كه این نوع جمع‏ آورى قرآن مخصوص على بن أبی طالب على (ع) بوده، لذا مى ‏بینیم كه امام باقر علیه السلام مى‏ فرماید: بجز على بن أبی طالب و ائمه معصومین (ع) بعد از ایشان، كسى قرآن را به ترتیب نزول، جمع‏ آورى و حفظ ننموده، و هر كسى غیر از ایشان چنین ادعائى داشته باشد، دروغ گو است.بنابراین، روشن گردید كه در عباراتى كه راجع به قرآن على (ع) آمده، هیچ‏ گونه اشاره‏اى نبوده، مبنى بر اینكه آیاتى در قرآن ایشان وجود داشته كه در قرآن هاى دیگر نیست. بله در آن قرآن، اضافه بر آیات قرآنى، شأن نزول آیات و تفسیر و تأویل آن ها هم، ذكر شده بوده است.

منابع:شرح ابن ابی الحدید ج1 ص 27

کتاب سلیم بن قیس ص25، عبد خیر تفسیر ابن کثیر ج4 ص28، نهج البلاغه خطبه قاصعه ، بحار ج89 ص74، الاتقان ج1 ص62،الاالرحمان ص257، کافی فضل القران، افسانه تحریف قرآن


[ دوشنبه 7 اسفند 1391 ] [ 10:13 ق.ظ ] [ عباس عارفی نژاد ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ


با سلام خیلی خوش آمدید. این وبلاگ را بیشتر برای مسائل کاربردی کلامی و معرفتی راه انداختم البته از مطالب دیگر هم غافل نخواهم بود. یا علی مدد.

آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب
#
# #